Schilderijtje, links onder gesigneerd met T A N, de s van Stan is ergens in het doek, bij een poesje, en op de achterzijde zitten duimen, pinkjes, likjes, een bloempje, een lachend zonnetje, drie golfjes, en een engelen rijmpje.
7 september 2010
Beste Vrienden,
Ik was op mijn verjaardag, 7 september en met mijn 52 lentes, destijds, en wat is de tijd alweer snel voorbijgevlogen, weer eens op planken, lakens en doekjes aan het experimenteren met olieverf afgewisseld met op mijn keyboard tokkelen, dromen en dichten en van alles en nog meer.
Een paar dagen eerder, met een kater, van een paar blikjes bruisend bier, was ik te gast op een cultureel evenement waar ik aan een enorme tekentafel mocht plaatsnemen. Daar vierden Amsterdamse creatievelingen en toeristen uit de hele wereld de vrije expressie met penselen, handen, voeten, vingers en duimen, en genoten van sprankelende limonade en cola, of een zalig koud ijsje onder een best wel hete maar wonderschone stralende zon.
Dit werd “de dag van mijn leven” en ik bleef me verwonderen over de schatkamer aan kleurenwerken die daar door de jeugd en ouders werden gemaakt, waarvan ik een serie foto’s heb gemaakt die binnenkort te zien zijn op de openbare galerij.
Op mijn verjaardag huppelde ik zoals gewoonlijk als een dromerige blije autistische haas door de stad, naar de “Blokker” (en ook naar de Xenos en het Kruidvat) want daar krijg je doeken, verf en penselen en kleurenboeken, om lekker mee bezig te zijn, en dat alles voor een prikje dat geen pijn doet in een smalle beurs.
Ik sloeg bij thuiskomst, na een lekkere slok koffie, enthousiast aan het schilderen. De tijd was weg met mijn hoofd in de wolken. Het resultaat was deze keer een drieluikje met een dromend landschap, een gouden waterbloem met weelderige bloesem blaadjes uit Atlantis, en het bovenaan deze pagina getoonde doekje, dat ik de titel “Vincent” heb gegeven, Intuïtief zonder maal en denkwerk gelijk de eerste keer.
“Vincent” werd gemaakt met een goedkope harige blokkerkwast, acryl verf van de Xenos, een chinees fragiel penseeltje van het Kruidvat, met mijn warrig hoofd, hoogsensitieve vingers, een dikke duim en een piepend oor”
Het doekje heb ik niet meer in mijn collectie. Ik heb het werkje aan een kunstvriend cadeau gedaan, die ik had leren kennen in het notenkrakers paradijs van Camelot aan de Heldevierlaan te Heerlen.
Zoveel jaren later kwam ik de afbeeldingen van het drieluik en nog een heleboel andere foto’s tegen, die ik gemaakt had met met mijn goede mooie geweldige Iphone 7.
Verklaar me rustig voor gek, maar voor mijn gevoel en smaak heeft de Iphone 7, gezien de scherpte, focus, contrast en de natuurlijke warme kleuren toch echt wel een van de beste cameras uit de gehele serie Iphones die beschikbaar zijn, en zelfs nog beter dan de modernste Iphone 17
Nu zie ik de afbeelding op het scherm in mijn woonkamer in mijn huisje te Amsterdam. Het is een moment opname die leeft en een inspiratie, om op te dichten of zonder verfspatten en penseelharen op mijn kleren,neus en ledematen, gewoon relaxed te beleven. En ja ik ontdek er inderdaad nu pas van alles in dat ik eerder nog niet had kunnen verzinnen of dromen wegens de op zijn minst avontuurlijke drukte van mijn bestaan.
Nu lekker op mijn gemak schreef ik het volgende gedicht.,
Harten rood,
diepzee blauw,
goud bloem geel
met een oranje streel
toefjes elfen wit
en een lieve roze stip
zwevend door de illustere muur,
in engelen licht natuur
elk mens is uniek,
met bijzondere gaven uit de magische bron van creatie
Lang Leve de engelen de muzen en de vrije imaginatie
Stan Rams
Amsterdam
25 05 2026
